İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

12. Sone

Saatin kaç olduğunu anlatan çan vuruşlarını saydığımda,
Ve parlak günün korkunç gecede battığına baktığımda,
Gördüğümde menekşenin ışıltısını yitirdiğini
Ve siyah buklelerin beyazla gümüşlendiğini,

Yürüdü Kung
hanedan tapınağı boyunca
ve sedir korusuna girdi
ve aşağı ırmağın kenarında çıktı sonra,
Ve yanında Khieu, Tchi
ve kısık sesle konuşan Tian vardı

13. Sone

Ah, keşke hep kendin kalabilsen! Fakat sevgilim sen
Artık kendinin değilsin dünyada yaşamıyorken:
Gelmekte olan bu sona hazırla kendini,
Ve aktar birine o şirin suretini.

Bir humma misali aşkım, özlemini çektiği
Uzattıkça uzatacak şeyler her daim illeti.
Hastalığı azdıracak şeylerle beslenir,
Sayrı ve hırçın iştahının keyfiyle ilgilenir.
Mantığım, aşkımın öfkeli hekimi,
Öğütlerini dinlemedim diye terk etti beni.

Io venni in luogo d'ogni luce muto;
Islak kömür kokusu, politikacılar
......... e ve..... n, kol bilekleri bağlı
ayak bileklerine,
Dururlar çıplak kıçla,
Yüzler bulaşmış götlerine,

14. Sone

Yıldızlardan toparlanmış değildir hikmetim
Ve gene de gökbilimi biraz bilirim,
Fakat söylemek için değil iyi ve kötü olan bahtı,
Veya salgınları, kıtlıkları veya mevsimlerin vasfını;

Glikozda yatan o sükroz,
Grasse’deki yağlar gibi pis kokulu
Yumuşak pamuktaki debdebe,
O muazzam edepsiz göt-deliği sinekler sıçmakta,
Emperyalizmle birlikte guruldamakta,
Nihai pisuar, gübre yığını, çıkışı olmayan sidik torbası,

15. Sone

Gelişen her şeyin mükemmelliğini sadece bir an
Koruduğunu göz önünde tuttuğumda,
Bilirim yıldızların sessiz yorumlarıyla yazılan
Bir oyun olduğunu şu koskoca sahnedekinin yalnızca;

Ve cehennem girişinden önce; kuru ova
Ve iki dağ;
Dağın birinde, koşan bir biçim,
Ve başka bir tane
Bayırın dönemecinde; sert çelikten
Yavaş bir vidanın yivleri misali yol,

16. Sone

Fakat neden daha ciddi savaşmazsın
Zaman denen şu kanlı zalimle?
Ve çürüyüşe karşı kendini neden korumazsın
Kısır dizelerimden daha kutlu şeylerle?