Ey Nazlı inci! girdin mi bir gönle çıkmak nedir bilmezsin
Gönül tahtına oturur da koca sarayı viran eylersin
Bütün bir benliği sararsın, ‘beni’ kendin kılarsın
O, yokluk deryasında; O'nda ise bir tek sen kalırsın
Bundan sebep der Fuzulî, O imiş her ne var âlemde
O ki ondan gayrısı kalmamıştır ne evvelde ne âhirde
Nazlı ve kıskançsın, şâşaalı tahtına ortak istemezsin
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta