Bir pencere pervazı.. daima bunu kurdu, bu
bağrı yangın yürek. Hoşuna gidiyordu yaşamın
bu kıyı suyunda durmak. Birilerinin aklında oluşunu,
birilerini aklına düşürüşünü; onsuz da var oluşunu
kenarında da olsa; yetiyordu, sevildiğini bilmek birilerince.
Mezarında da istiyordu, bu aynı hoşluğu. Dilerdi ki
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta