Işık işçisi Şiiri - Kemal Tekir

Işık işçisi

“ışık işçisi” tek bir kişinin kimliği değil, insanlığın ortak vicdanını ve bilincini ileriye taşıyan insanların ortak adıdır.

Onlar farklı çağlarda, farklı coğrafyalarda ve farklı alanlarda ortaya çıkarlar.

Kimi bilimle, kimi felsefeyle, kimi sanatla, kimi eğitimle, kimi adalet mücadelesiyle, kimi de sevgi ve dayanışmayla ışık taşır.

Işık işçisi karanlığa karşı insanla savaşmaz; karanlığı doğuran cehalet, korku, nefret, haksızlık ve sömürüyle mücadele eder.

DÜNYANIN IŞIK İŞÇİLERİ
Dünyanın dört bir yanında
sessizce ışık taşıyan insanlar var.
Onlar kendilerini kurtarıcı olarak görmezler;
yön levhası olmaya çalışırlar.
İnsanlığın kaybolduğu yerde
bir yol gösterirler.

Umudun tükendiği yerde
bir kıvılcım yakarlar.
Cehaletin karanlığında
bilgiyi taşırlar.
Korkunun egemen olduğu yerde
özgürlüğü savunurlar.
Haksızlığın karşısında
adaleti hatırlatırlar.
Ayrıştırmanın karşısında
insanlığın ortaklığını gösterirler.

Onlar insanlara “Beni izle” demekten çok,
“Kendi yolunu bul” demeye çalışırlar.
Çünkü gerçek ışık işçisi
kendisini pusula yerine koymaz;
pusulanın insanın kendi vicdanında, aklında ve özgür iradesinde olduğunu hatırlatır.

Bilim insanı araştırır,
öğretmen bilgiyi aktarır,
sanatçı insanın ruhuna dokunur,
filozof sorular sordurur,
şair görünmeyeni görünür kılar,
adalet savunucusu hakkı arar,
emekçi alın teriyle dünyayı üretir.
Hepsi farklı yollardan
aynı insanlık idealine ışık taşıyabilir.

Daha özgür, daha adil, daha bilgili,
daha vicdanlı ve daha yaşanabilir bir dünya...

Karanlık hiçbir zaman tamamen yok olmayabilir.
Ama insanlık ışık üretmeye devam ettiği sürece
karanlık son sözünü söyleyemez.

Çünkü bir ışık,
başka bir ışığı yakar.
Bir bilinç,
başka bir bilinci uyandırır.
Bir insanın cesareti,
başka bir insanın umudu olur.

Ve insanlık, ışığını birbirinden aldıkça
karanlığın içinden yolunu bulur.

Işık işçilerinin görevi dünyayı tek başlarına değiştirmek değil;
dünyanın değişebileceğine dair ışığı hiç söndürmemektir.:

Işık işçiliği bir “üstün insan” anlayışı değil, bir “sorumlu insan” anlayışıdır.

Kemal Tekir
Halkın sesi