Yağmurun ortasından kalan ışık, yalnız.
Işığı sadece onun için.
Bir çatı bulmadı, saklanmadı,
Göğün ağladığı yerde durdu.
Belki ıslandı ama hiç sönmedi.
Çünkü amacı buydu ya...
Sönmemek.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta