Şerif Mengütemür Şiirleri - Şair Şerif M ...

Döner bazı bazı başım,
Âlem gibi, âlem gibi.
Hiç olmadı arkadaşım,
Kalem gibi, kalem gibi.

En vefâlı bildiğim kul,

Zamanede âşıkların hicâbı,
Mâşuksuz âşkların alayı çakma.
Nikâh akdi formalite icâbı,
Gerdek göstermelik, balayı çakma.

Sığ zihne sabit fikir çakılı,

Yerimde başkası olsa bıkardı;
Hiç yalnız kalmadım ama hep tektim.
Selâm verdiklerim borçlu çıkardı,
Ben "Dostunum" diyenlerden çok çektim.

Tiplerini her kılığa soktular;

Çok zaman, arkama dönüp bakmadan,
Meçhule doğru yol alasım gelir.
Ne bir not ne de bir iz bırakmadan,
Gözlerden ırak yer bulasım gelir.

İyilik yaptıkça gördüğüm zarar,

Alçak da değil çukur,
Bu devrin insanları.
Harama çözer uçkur,
Bu devrin insanları.

Az akıllı haklısı,

İlk aşkım desen de yeni yârine,
Esip de havaya karışan yelsin.
Konulsan kaç yazar modern yerine;
Modaya uysan da eski modelsin,
Sevgilim, sen artık ikinci elsin!

Her derdi hafife alırdım senle,
Şen değilken bile şenim sanırdım.
"Ne farkı var?" derdim, "Ferhat'ın benle?"
İllâ seni ben Şirin'im sanırdım.

Âdetâ Aslı'mdın, Kerem'in bendim;

Rûhu aç Müslüman kisvelilerin,
Gözü ile gönlü toksa nâmerdim.
Îtikat yönünden bilgisi derin,
Fıkıhen eğer bir boksa (!) nâmerdim.

İmâm dahil tekbir aldıklarımın,

Bana bakıp beni yalnız görenler,
Hasretinden bıktığımı ne bilsin!
Dertsiz diye fikir öne sürenler,
Dişlerimi sıktığımı ne bilsin?

Ne kimse umrumda ne sû-i zanlar;

Güneş gece doğduğunda,
Söz, seni affedeceğim.
Su balığı boğduğunda,
Söz, seni affedeceğim.

Dilsiz bülbül öttüğü gün,