Söz Şiiri - Şerif Mengütemür

Güneş gece doğduğunda,
Söz, seni affedeceğim.
Su balığı boğduğunda,
Söz, seni affedeceğim.

Dilsiz bülbül öttüğü gün,
Kayada gül bittiği gün,
Şeytan îman ettiği gün;
Söz, seni affedeceğim.

Köylüler buz diksin hele,
Tarlaya tuz eksin hele,
Şubat otuz çeksin hele;
Söz, seni affedeceğim.

Kör bıçak et kestiğinde,
Ayaksız at koştuğunda,
Bulut yere düştüğünde,
Söz, seni affedeceğim.

Sık dişini, biraz dayan;
Bak, şartlarım ayân beyân:
Ay gündüzde çıktığı an,
Söz, seni affedeceğim.

Sabret, keller saç baş yolsun,
Hiç açmayan çiçek solsun,
Şerif tekrar çocuk olsun;
Söz, seni affedeceğim.

30 Ocak 2006
İzmir