İhtimali kalmamış, bir hayalet her hayal,
Ne anlatmak mümkündür, ne kurmak artık helal.
Küsmezsin hiç kimseye, bir sessizlik başlar da,
Hissizleşen kalbinde, her duygu sanki maral.
Değer denen o cevher, akardı çift taraflı,
Öyle boş boş geceye bakma
Gözlerini kapa siyahlar mavileşsin
Zamana ve sona odaklanma
Biraz sola dön ,ruhun iyileşsin...
Çaktırmadan gördüğün olmayı dilerken..
Karşımdasın ve şimdi mucizelere inan diyorsun,
İnanamıyorum,burada tam yanımdasın.
Balıklar hiç kafeste susuz yaşar mı deseler,düşünürüm,
Yaşayabilir belki,yaşayabilirmiş gibi..
Kuşlar,suda yüzebilir gibi,ne bileyim,öyle şaşkınım.
Şimdi inanmışlığın, aldanmışlığın ,rekor kırdığı senedir !
Yıl bilmem kaç olmuş ,kalbim hâlâ cüceler ülkesinde devdir
Ağır gelmişim dünyaya ,hiçbir hane ,hiçbir yürek yok ki anahtar teslim
Vaadler ,yeminler, sözler çıkan dilde ,yalan müebbet yemiştir.
Öyleyse çıkar zırhını çırılçıplak geç git öbür tarafa
Ben her sabah ,çekiyorum içime yalnızlığı
Sigara dumanı gibi ciğerlerime çöküşünü
Serseri rüzgar gibi ,gençliğimi süpürüşünü
Bir de paha biçemediğim sevdanı, kalbini çürütüşünü,
Düşünüyorum.
Kış ,bugün gelmedi ki ;a dost ! bu ne telaştı?
İçimde tutukluk yapan tek mevsim ocaktı,
Hani Kazma ,kürek,,kapıdan baktıran,yaktırandı?
Her hane vip ,soğuğun anılışı artık rahatlıktan mı?
En çok kendime küstüm bu hayatta
Darıldım,yemyeşilken soldurdum çiçeklerimi
Ömrümün bahar sezonunu kapatıp
Kış’a aşık oldum ,iyi mi?
Mevsimde güzel durdu aşk,
Gözlerim ela ,kahve duruyor karanlıkta
Ellerim küçük,kısa kalıyor tutunmaya
Yüreğim mai ,ne karanlık ne alaca
Ruhum fena,ağır geliyor,vücuduma
Aşk ;beddua yemiş gibi, illet hastalıktı ya,
Ve ben ahşap bir evde gunleri sayılı küçük bir kadın
Öyküler yazıyorum paramparça ardımdan
El oğlu Kadehleri kırıyor mutluluktan
Ben kayboluyorum kalabalıkta yalnızlığımdan
Pencere önü maydanozlarım
Orkideme bagli ilkbaharlarim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!