Gece gibi örttüm umutsuzlukları
Bir kandil gibi belli belirsiz yanıyorum
Görüyor musun içimi gözlerimden saklıyorum
Sırtıma aldım tüm sustuklarımı
Gidiyorum…
Ben kimsesiz bi çocuktum,
Annem beni cami avlusunda bulduğu gün,
Bana özlüğü öğretti,,
O gün bu gün o hep benim annemdi,,
Ala bi göz çözmüşü küçücük ayaklarımı
Hadi es rüzgar öyle ara ara
Götür bana o en sevdiğim kokulardan
Bak nerelere gittim oturduğum yerden
Akasyalarla çocukluğum gelir aklıma
Çikolata kokularıyla da gençliğim..
Ben med cezir maziyle ,bugunlerde..
Bir çilekeş ruha döndü ömrümüz
Belirsizlikler içinde
En net olan mutsuzluğumuz
Bir iptir kıldan ince huzurumuz
Çek deme sakın yazık oluruz.
Gözlerin hayalimde bir uçurum ,
Uçurumsa düşüp öleceğim diyordum
Korkuyordum ,zorluyordun,biliyordun.
Ellerin hayalimde bir umudum
Düşlemesi bile ürkütüyordu,ürperiyordum
Sığ sularda yüzenler
Madalyalar aldı..
İki kulaç attıklarında,
Milyonlarca alkış topladı.
okyanuslarda boğulanlar,
Nasılsın diyor
İyi değilim
Bazen ,
Dünyayı bir ucundan tutuşturup,
ateşe verecek kadar öfkeli,
Bazen de insanları
Tam 7 yıl olmuş gördüm yine
Nefret mi ?etmem
Nefret bile ödül o yüze ,
Hak mı? o da haram ahirette,
Hiç af kredin yok bende
Bırak sesim çıkmıyor diye dostlarım
Öldüğümü sansınlar aramasın sakın
Ağlaşsınlar toplanıp sözlü cenazem başında
Kimse kendi içim hal hatır sormasın
Sadede gelme paşam sadede gelme
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!