İrem Aslan Şiirleri - Şair İrem Aslan

Bu kavganın tutuşunda
Kenara çekilip
Gökyüzünü içine çekmeli mavi mavi
Denizi solumalı ardından
Kollarını iki yana açıp
Özgürlük kokmalı

Ben bana senden yakın bir ben ki
Sen sana senden uzak ki bir Fizan
Senin Sağın solun ayrı yerlerde, metruk, kopuk
Benim Senim sonum buz.

sessizliğin kulaklarımda çınlıyor
Ve gözlerin gece gibi kapattı gökyüzünü
Nereye kaçsam aynı sen sokağı
Atamadım ruhumdan sen kırıntılarını

Yola çıkarken kolumda gibisin

Gökyüzünde yalnız gezen yıldızlara
Yeryüzünde dolaşan göçmen kuşlara
Yedi cihana haber saldım heyy yaban
Hiçkimse rastlamamış sana ve sevdaya.

Denize sordum,dalgalar yüzüme tükürdü,

Geceye sor sevdamı, ey kara yazılı !
Gölgende dinlenirken, akşam olmuş,
Gözlerini seçerken ,düşmüş mehtaba
Kaybolmuş...

Yollara sor serabımı, ey gönül yolcusu

Ayıp oldu
Adına sen diye başladığım
Tüm şiirlere
Yakışmadın tarihime
Bir istimlak duvarı gibi
Çöktün üstüne anıların

Sessizlik dağlar aşar,
Ne gök kabul eder
Ne de yer tutar.
Mezar olur mezar !
Üstünde ot biter de..
Yürek çatlatır sakinliği,

Bir okulmuş meğer, sustukça anladım
Duygumu içime, gizleyip sakladım
Sessizce savaştım, kimse görmedi
Her gece kalbimden, bin ah topladım.

Dışarıda hayat, binlerce melodi

Zamana yenik düşmedi hâlâ
Aşk yenik düşmez küçük bey
Aşk hiçbir zaman ölmez hatta
Zaman sevdayı öldüremeyen tek şey

Büklüm büklüm boynunda değil

Duman altı sevdalar
Gözükmüyor
Sis gibi üzerine çökmüş egolar
Nefes almıyor..
Benimse ;
Ciğerlerime işlemiş tütün kokusu