Gökyüzüne dokundum bugün
Sevdim mavi beresini
Kokladım boynundan huzuru ohh dedim
Ufacık parmaklarına dokundum
Nur yüzünde tatlı bir gülümseyişi gördüm
Ahh ahh
Ey benim mavi gökyüzüm,güneşim.
Gücün varsa uzat o pamuk ellerini opeyim,
Arzularım gece gibi sana inan ama nefissiz
Hisset nefesinde,nefesimi sessiz sessiz..
Bir selvi golgesinde otur kimse gelmesin
Günaydın gün yüzlüm, uyan ey gün doğumum,
Gözlerinle çarpıyor yüzüme tek umudum.
Öyle ılık, öyle buğulu ki o eşsiz nefesin,
Sanki huzur doluyor içime, duyulunca sesin.
Aydınlığım sensin, gecemin müjdesi mührü,
Şubatta tutuşuyoruz sanki, dev bir ateş yanıyor önümde,
Arkamda o karanlık duvar, hapsolmuşum başka bir biçimde.
Nereye baksam kendim; her köşe başında sessiz ve sakin,
Girdap içinde girdap... Güneşi arıyor gözlerim, yorgun ve bitkin.
Geceler bir karabasan gibi çöker en sakin saatlerimize,
Gönül çıkmaza açılan bir kapı
Kapının rengi beyaz, önü gökkuşağı
Dokununca içeri batar, şeffaf duvarları
Soluduğum her nefes hatırlatır yalnızlığımı...
Neredeyim ey Allah'ım? nere burası
Gözlerine gökyüzü kaçmış,
Sil yağmurlarla göz bebeklerini,
Sen ki,sevda kokarsın,
tut sıkıca sevgimi,ki güneş açsın
Hayal et, kapa gözlerini,
Sahili düşün,yüzüne rüzgar çarpsın,
Yüreği rüzgarda pır pır sallanan yaprak aslında
Gördükleri dağ ,yıkılmaz,sarsılmaz bile fırtınada
Bir de sıfatlar eklenmişse anne diye adına
Iskalamaz dost bıçağı ,ne solunda, ne sırtında…
Özgüveni ihtişamlı ya derler,odur en güzel elbisesi
Güldükçe gülüyor ,gülümsüyorum
Ağlamayı acizlik olarak benimsemekten
Acıyı bünyeme haz diye işliyorum
Kendime bile itiraf etmiyorum nisbeten
İyi sinyallerde gecikmiyor ,kötüleri erteliyorum
Ve sen..
Olmadık sevdalara
Hiç tanımadığın yalnızlığa mı ağlıyorsun?
Hayır,dön de bak, bir hayat var dışarıda
Gün ile açan papatyalara ve bir bahara
Gülümse dünyaya şair,hayat kısa...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!