Bu şehrin ışıklarını ,gel gece seyret ,bir göz at
Bilir misin ,çok şikayet eder, zifiri karanlığa,
Bir yanar bir söner, kalbimdeki umut gibi
Sen gel bir de ,benden içeri ,bize bir bak
Bu şehrin sokaklarında ,ağır bir kasvet.
Ben üşüyorum .
Kalbim üşüyor.
Biz seninle donduk ,
Buz Olduk .
Biri ,hangimize dokunursa dokunsun ,
Parçalara ayrılacağız .
Kırarlar kırarlar kalbini,
Sonra gel derler, gel gel..
Yok! sanki, bizimki otomatik kapı ,
Gelişinize mi ayarlı?
Ruh hastaları😑
Kırılınca susarsın,
Can acır
İğneler batar ruhuna
İşkence gibi sancıları yaşarken
Farketmezsin
Onlar
Ev sahibinin ta kendisi
Ne çok türedi,türleri bir zaman yok olan canavarlar,
Her kanalda ayrı skandal,haberlere gözü yaşlı bakar, analar
Evladın Elleriyle ağzını kapamış, çığlığından kulak zarı patlar
Açıklaması da çok yaratıcı " bağırıyordu pişmanım",kan donar...
Çok seneler geçti dost..
Hiçbir aşka ev sahipliği edemedi gönül,
Hamken dalından koparıldı umutlarım
Yeniden yeşerecek dalları kestim dost..
Çok uçurtma uçururdum göklere bilirsin
Vicdanla ağlaşıp ,ağırlarken geceyi
Dur der kalp ,sindir önce içindekini
Göğe dalıp ararken ,yıldızlarda pembeyi
Mucize bekleme ,diren ,taş değil yürekteki.
Üzülme müsterih ol ,der ya şair sözünde,
Özlediğim ne varsa hepsi mezar şimdi ..
Sahiden mutluluğu haketmedik mi?
Doğru dürüst bir itikatle Allah'a dualar etmedik mi?
Eksik olan neydi ?
Kuruttuğum her Gülü saçtım
Aklıma gülüm deyişin geldi durakladım
Yıktığın onca hayallerim arasında
Gülün adı da şanına da ayıp etmişim ben
Pembe düşler kurmalıydım
Ey sen bağır çağır susan çocuk,
umut değil yaşamak,
sana çiçek bahçeleri vaadetmez herzaman hayat,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!