İpotekli Aşk Şiiri - Salim Erben

İpotek koyulmuş kuru dal gibi,
Rüzgârın önünde savrulur durur.
Mecnun’dan yadigâr garip kul gibi,
Yandıkça özünde kavrulur durur.

Ne baharı görür, ne çiçek açar,
Her gelen fırtına bağrını biçer.
Zaman sarhoş gibi ömürden geçer,
Yılların yüküyle devrilir durur.

Gözümün önünde canlanır mazi,
Kime şikâyet et, kime yap nazı?
Kader böyle yazmış alında yazı,
Dertler zincirinde kıvrılır durur.

Bir haber gelmedi gurbet elinden,
Kimseler anlamaz âşık dilinden.
Düştüm bir çaresiz sevda seline,
Yüreğim girdapta çevrilir durur.

Salim’in feryadı yükselir arşa,
Adımız yazıldı toprağa, taşa.
Ne geldiyse meğer bu garip başa,
Ecel süzgecinde elenir durur.