Fırtınalar koparken benim küçücük dünyamda,
Ne zaman karanlık çökse, bir tek senin ışığın yandı.
O en ağır, o içimden çıkamadığım zor günlerde
Beni hayata bağlayan, sadece senin sevgindi.
Gözlerindeki o sonsuz şefkat olmasaydı eğer,
Nasıl kalkardım düştüğüm o yollardan?
İpek gibi narin, ama dağlar kadar güçlü yüreğinle
Sardın her sızımı, hiç karşılık beklemeden.
Sen benim bu dünyadaki en güvenli limanım,
Yorulunca sığındığım o en sıcak kucağımsın.
İyi ki varsın canım ablam, iyi ki benimlesin;
Varlığın olmasaydı, ben yarım kalırdım…
Kayıt Tarihi : 26.07.2026 14:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!