Gecenin 2'sinde bayram şekeriyle kahvaltı
Ruhumun ahı kaldı
Gözaltı torbalarım geçmişimi sakladı
Yakarırken bileklerim kanlıydı
Ağladım ama bir damla gözyaşım akmadı
Gerçekleştirmek istediğim hayallerim vardı
Dedim hep kendime çoğu gitti azı aldı
Az daha sabret yolumuz dikenli taşlı
Yaşamak için karar vermesi lazımdı
Döndü kendisiyle, kendisine danıştı
Verdiği en kotü karardı
O günden beri hiçbirşey yolunda olmadı
Gerçekleştiremedim,
Gerçekleştiremeden öldüm
İçimdeki çocuğu duymuyorum artık
Bilmem belkide onu ben öldürdüm
Aynalarda gülen suratıma sövdüm
Bana söven yansımalarıma güldüm
Bana bakan bütün aynaları parçaladım
Dikenlerede taşlarada bastım
Kalan bütün kemiklerimi kırdım
Kafama çiviler çaktım
Sonunda gözümden bir damla yaş akıttım
Yolun sonuna vardım,
Araftayım
Burnumdan kanlar akarcasına
Susmayan düşünceler, beynim ezildi
10.köye geldim kovulmadım
Sonunda yerimi buldum
En karanlık köşelerin karnındayım
Kayıt Tarihi : 5.05.2025 02:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!