Zor bir yaşam
Karanlik şehirlerin sokaklarında, caddelerinde ruhum
Üstümde palto, ellerimde deri eldivenler
Yaktığım sigara ağzımda
Kasketim kafamda, siyah atım altımda
Ses çıkarıyo' toynakları yere her vurduğunda
Avlarım vampirleri one by one
Elimde bi arbalet vurum hepsini kafasından
İsterim görmeyi cesedini ardından
Senle işim bittiğinde heryer kan, davam
Bana derler yırtıcı gibi yamyam
Yıldızların altında yaktım bi sigara
Üzülmeye değmezmiş kendimi hirpaladim bayaa
İçmeme rağmen alkolleri anlatamadım kendimi sana
Kaçtım herşeyden ara sokaklarda
Polisler dayandılar evime
İçimde şeytanlarım gizli görmek istemezsin onu
Hayatım boyunca taktım maskeler gizledim onu
Çünkü isanlara ağır gelir gerçekler
Biliyorum onun yaratacağı sorunu
Kendimi kaybettikçe tutmak zorlaştı içimde onu
Ben kayboluyorum, o ele geçiriyo ruhumu
N'aparsın kendi bedenin bile istemiyosa seni?
Boğazını kanla doldurup öldürmeye çalışıyo'sa seni?
Gözlerinden kan ağlatıp kör etmeye çalışıyo'sa seni?
Kalbine mızrak acısı verip süründürmeye çalışıyosa seni?
Sevin; çünkü bu beden değil senin
Gecenin 2'sinde bayram şekeriyle kahvaltı
Ruhumun ahı kaldı
Gözaltı torbalarım geçmişimi sakladı
Yakarırken bileklerim kanlıydı
Ağladım ama bir damla gözyaşım akmadı
Ben istemezdim aslında size yük olmak
Boynumda iple dolaşmak
Yiyecek bişey olmayınca bayat ekmek
İçi boş tost yemek
Domates yiyince doyduğunu sanmak
Özlemedim 1 saniyesini bile inan bana
Herkesin eline fırsat geçer ama
Benimkini ben yaratıcam
Evet şirk koşuyorum
Bundan sonra durmicam
Küllerim bile kalmadı ama,
Çok basit bi gerekçe,
Tutkularım yönlendirir beni genellikle
Vururum kafasından kılarken namazını
Kıldırırım ailesine cenaze namazını
Şehvet olmadan yapamam,
Kimden izin aldın gitmek için
Bu yabancı dünyada nereye gideceksin
Senden kalan herşeyin tadı yaban
Senden sonra herşeyin anlamı yalan
Ömrümü verirdim olsaydı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!