Hey gidi insanoğlu dedikleri varlık hey...
Dört mevsimi yaşıyor içinde herbir birey.
Önce doğup tomurcuk tomurcuk açılıyor.
Sonra fidan olup etrafına bakınıyor.
Geliştikçe gövde kimse kesemez sanıyor.
Kök salınca oduncunun yolunu gözlüyor.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta