İnsanlık Şiiri - Kubilay Demirkaya

Kubilay Demirkaya
219

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

İnsanlık

Sen, insan atlası okuma beni
Üstümde zırh gibi ördüğün kazak
Adamlık çarkına çöp sokar fani
Yollar ateş kusar, ben yalınayak

Giderim dünyadan bir menzil öte
Ne tuzaklar gördüm, aşılmaz derin
Kurnaz sisler perde çeker gayrete
Can ulaşmaz, hayret mesafelerin

İş başa düştü mü arama liman
Sığınacak bir yer söylemez namert
Karanlık bir sima soğuktur buzdan
Defteri dürülsün, silinsin kıymet

Ruha güneş vursun, parla öksüz ay
Gıybette pis nefis ahmak bir mekân
Satılmış izanda gördüğüm saray
Boş bir handır; gurur değişmez sultan

Adil ol, kemikten güç doğan ilik
Taşıdığın erdem, elit bir görev
Evliya çulu giy, küstah kahpelik
Görmedim düşeni yakmayan alev

Düzenbaz modaya uymuş bu fıtrat
Varlık tablosunu aşağı çekme
Kibir yatağında solsun menfaat
Uykuya yapışsa; rüyaya serme

Düşünce müjdeler yeni doğuşu
Yaşam kararını versin kıt soluk
Kokla çiğ rüzgarı, es deli huşu
İnsanlığı bindir salına, kulluk

Kubilay Demirkaya
Kayıt Tarihi : 14.1.2014 19:17:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!