Karanlığın kalbinden bir şelale akınca aydınlığa
Tatlı bir nehir bulaşır toprağın damarlarına
Dokunduğu zaman öyle okşar ki bu su değeni
Ağaçlar bile sıyrılır kabuklarından girmek ister içeri
Sonra sonsuz gemiler açılır tüm dünyanın kapılarına
Yıldızları saran trenler peronlardan kalkar ardından
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta