Geceden bile kaçtı kaçışın; yıldızları,ayı topladı bohçasına o da kaçıyor.
Rüzgar kapanamamış camların,kapıların omzuna yaslamış sesini inliyor.
Güneşin gözyaşları gözlerinden dökülüyor kalbime alev alev
Denizler çekiliyor elinden eteğinden
Düşen bir yıldırımla yeniden çiçek açsan bedenimden
Sonunda ölüm bile olsa razıyım.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta