İnsan… insan öğle bir varlık ki ifadesi zor
Duygularıyla yaşar… her zaman gönlünce
Bazı günler mutlu, neşeli, huzurlu, bahtiyar
Bazen de kimsesiz, hüzünlü, çaresiz ihtiyar
Elbet her halin kendince bir nedeni var
Ama ölçü… hep kendi düşüncesinde
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta