Gönül penceremdeki gülleri derme, kalsın
Hicran dolu yüreğim belki biraz şenlenir
Zifiri karanlıklar sonsuz uykuya dalsın
Yanmakta olan bağrım, belki az serinlenir
Gam, kederle yoğrulmuş; ruhum, kemiğim, etim
Hatıralar, beynimde sönmeyen bir volkandır
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta