İnsan, kendini en çok
kendine yabancı kaldığında unutur.
Her yüz, aynı çukurun içine düşmüş
aynı maskeyi taşır.
Ve biz,
her gün biraz daha eksiliyoruz
birilerine benzeyelim diye.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta