İnce bir çizgi Şiiri - Barış Taşdemir Bt

Derinlerde,
Çok derinlerde bir ses geliyor…
İçimi yakıyor,
Deli ediyor beni.
“Yakma,” diyorum…
Lakin ne hain bir halim bu.

Açma beni.
Keder,
Mutluluk hissi bitmiş.
Beni amaçsız kullandı artık zaman.

Yetişmiyor aşk bana,
Dertlerim dermansız kalmış.
Aşk bahçemiz,
Evsiz kalmış.

Ağlatma beni…
Gözlerimde yaş kalmadı.
Bu kadar acı
Neden hiç dinmez?
Bu hayat…
Aşkı hiç bırakmaz mı?
Solmaz mı
Nefretsiz bir sevgi?

İçim yanıyor be…
Dirayetsiz kalbimle
Neden bu kadar gaddarlık?
Hani kardeşlik?
Hani insanca bir yaşam?

Bir uçtan bir uca
Uçuyorum dermansız.
Perdeler iniyor,
Sabahsız gecelerin karanlığında
Güneş sönmüş
Ayaklarımın ucunda.

Hep bir hüsran
Kalbimin dibinde…
Hep hayallerde kalıyor bedenim.
En dip kuyular bile
Beni terk etti.

Spartaküs aşkı
Yüreğimde parçalanıyor.
Sura bulunmaz Hint kumaşı,
Bir yerden bir yere…
Özgürlük
Bende bir delilik.

“Mem û Zin”
Yazdılar Mağara duvarlarına.
Ben, deli…
Terk etmiyor beni artık bu hüsran.

Yanı başımda.
İntizar ediyorum
Hayat yolunda,
Bucak kolunda…
Leyla-Mecnun delisi
Çölünde.

Bir ağaç gölgesi,
Bir su koyusunun dibinde
Tek, yalnız yaşamak…

İnce bir çizgi işte…
Ya aşk…
Ya delilik…