İçimde kalan Şiiri - Barış Taşdemir Bt

Sadece içimi dökmek istiyorum.
Birikti, birikti… dağ oldu.
Bağırmaya çalıştım — boş.
Sesim çıkmıyor.

Bu hainler mi hep kazanacak?
Hiç mi dürüstlük kalmadı?
Nereye baksam: bencillik.
Neyi tutsam,
Elimde kalıyor.

Bu kadar stres, bu kadar düşünce…
Taş olsa parçalanırdı.
Toprak olurdu.

Ben bırakmaya çalışıyorum,
Ama o bırakmıyor.
Yapışmış içime, çıkmıyor.
Silsen… kalır izi.

Bitik.
Ve yorgunum.
Bir cıgaralık kalmış ömrüm.
Bir yaksam,
Sadece ben kalırım.

Ne güzel be...
Herkes mutlu.
Bir ben mi uzağım
Sevgiye, tutkuya?

Hep yarınları mı bekleyeceğiz?
Ne zaman?
Ne zaman mutluluk kapımızı çalacak?

Ölümle dans ederek
Bulurum belki mutluluğu.
Ruhum değil…
Düşüncelerim değil…
Bedenim.
Lâkin o da…
Beni duymuyor.