Yalnız kaldığımda,
Hep o sorular gelir,
Aklımın bir köşesine,
Zamansız, kurulur.
Neden, niçin, niye?
Kim bilir ki, nerede?
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




İmanın makbulü gayba olan imandır. Gördükten sonra iman etmeyenin inkarına küfr-ü inadi derler. Sizin kalbiniz delil ve burhanlara da hayır diyorsa pek hayra alamet değil efendim onun bir rahatsızlığı olmalı. Hazık bir ehl-i hikmete götürmekte fayda mülahaz ediyorum.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta