İnadına Sevmeli Şiiri - Gülşen Tosun

Sevmeli insan, sevilmeli
Mutlu günleri cennetin kendisi bilmeli
Karanlık ne kadar yürürse yürüsün
Bir yürek atışı kadar yakın kalmalı sevinç

Dağılsın saç, baş; kımıldasın göz, kaş
Bir deli rüzgâr geçsin içimizden
Götürsün paslı korkuları
Yaşam yeniden doğuracak bizi
Yeniden yaşatacak rüzgârların göllerinde
Yüzen o haberci gülü

Akşamüstü renk yağdı göğe
Her şey ölü bir yüzde, başta dua ve boya
Oysa bizim payımıza düşen
Bu harap dünyanın kırık aynasında
Bir büyük hayalin sade benzeri

Yine de sevmeli, inadına sevilmeli
Her karanlık bir cennetin taslağı
Her yıkılış bir doğuşun eşiği
Ve rüzgâr en uzak gölünde bile
O gülü saklıyor bizim için