Gözleri yemyeşildi
Bir bahar sabahı gibi içimde kalan
Sorma bana "unutmak kolay mı?"
Unutmak denizin dalgayı unutması kadar zor
"Seni seviyorum" demek isterdim
Ama dilim...
Kalbimin kapısında
Çıkamadı bir türlü içeriden
Sana ben anlatırdım her şeyi
Gülün tenine değmeyen elleri
Mona'yı Rosa'yı
Siyah gülleri ak gülleri
O zamansız güneşli gündüzleri
Usulca okşuyor sabahı sesin
Adeta bir seher yeli
Ilgıt ılgıt esiyor hâlâ
Kapanmamış pencerelerimden
Kar yağıyor dışarıda
Yine de bir göz atıyorum denize
Mavi maviye küsmüş bu akşam
Ama ben hâlâ bekliyorum
Yazın döneceği kıyıyı
Nazlı nazlı salınan sen
Hazan rüzgârı tenini yakmasın
Var git bahçende aç ellerini
Aç ki göremesem bile
Kokusu değsin yüzüme
Her şey güzeldi bir zaman çok önce
Şimdi sadece leyl- kaldı -la gitti
Uçun kuşlar uçun
Doğduğum yere
O ilk rüzgârın başında
Belli belirsiz bir veda taşıyarak
Kayıt Tarihi : 13.09.2026 21:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!