İmzan Şiiri - Sami Özay

Yılların yükümü sandın bu rengi?
Aynada gördüğüm kış benden değil.
Dünyada bulunmaz derdimin dengi.
Saçıma düşen kar yaştan dolayı değil,
Sana yandığım kor ateşten ötürüdür
Rümeysa

Gönlümün bağında bir sendin açan,
Gözlerin ömrüme bir ömür katan,
Şimdi bir mazi var içimde kanayan,
Başımda ağaran bu her ince tel,
Senden hatıra kalan son çizgidir
Rümeysa

Her gece adını andıkça kalbim,
Bir tel daha beyazlar solar gençliğim,
Sensizlikle örülü şu garip halim,
Gör ki aşkının en sadık şahididir,
Bu aklar senin eserin, senin imzan
Rümeysa