kaderiydi rahmine sığınmak döllerken taze bir can
ve sürgit döllemek kendini
özgürlük arardı aşkın sesinde
Nuh tufanından beri bir ağaç gölgesinde
mevsimleri beklerdi sevginin nefesinde
adı: kadın!
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




imza kadın
imza şair
işte şiir
eli öpülesi analarımız da kadın..ablalarımız da..bacılarımız da..arkadaşlarımız da...sevgilimiz de...bu onur hepimizin..tebrikler..mehmet kızılay
Müthiş!..
çünkü adım kadın!
imza:
“kadının”... //
Sevgi ve saygıyla..
sustum!!!!!!! cunku dun 'daughter of the earth' i yazdim!!! simdi ekliyorum...:-) sevgiyle daima....
çok güzel.. ama sanki baglanmisligimiz biraz da suskunlugumuzdan mi?
sırasınca,usulunca düşünmek istemiyorum artık..darmadağınık,başı boş ve ürkmeden koşmak istiyorum yamaçlarında sevdanın..
şiir yamacı olsa bile,kanımı ateşlemeye yetti..
kadı -adı -n-?
Altındaki imza'ya yakışan bir şiir :)
Kutlarım-Ecdat Armağan
Çok radikal
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta