İmkansızın Eşiğinde Şiiri - Dr Yusuf Polat

Bir yumak gibi sardım içimdeki acıyı,
Her düğümde biraz daha sustu gönlüm.
Yüreğimde paslı bir demir kapı,
Anahtarı kayıp, eşiğinde bekler ömrüm

Ne bir kuş konar artık açık pencereme,
Ne bir yolcu uğrar kırık olan viraneme
Vuslatı yazılmamış bir duanın adına.
Ben imkânsız aşklara düştüm herhalde

Yolu buzlu, dağı kar demesinler bana
Belli ki; erişilmez dağların ardına.
Bir ömür seni arasam da, hep umutla
Kavuşmayı sığdıramadım şu alın yazıma.