Sıkıyor cendereler, şu ruhumu gaddarca!
Binlerle lanet iblis, hançer sokar hunharca.
Hayat denen meçhulün, korunması ne zormuş,
Dost sandığım nice kul, diyor; “onu hor harca! ”
Bir teselli arar kalp, huzur, sükûn verecek,
Akıl muhtaç mürşide, her gerçeği görecek.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta