belkide
arafta en ince kabuğundayken cennet ile cehennem
bir tevbenin kanadında idi
belki de at sürdü bir sultan gönüllere
bazı günler annem
bir kuş gibi gülerek uyanırdı
o sabah
cıvıltısını etrafa cömertçe saçarak kalktı
erkenden hazırladı
babamın yemeklerini
benim kanım bir tutam ateş
yakar özgürlüğün kandilini
ağlama ana
dua et
arzuları yakan haledir heyecanlar
cennet hurilerinin gözlerinde aşkın kaynağı
buzlar gibi erimektir tutuşan her yangınla
sel olup başını taştan taşa vurmaktır heyecanlar
yoldasın
yola çıkmış
yürüyorsun
gölgen düşüyor önüne
terin dökülüyor yorgun ayakuçlarına
tazecik bir güne açtım gözlerimi
güneşin yüzüme vuruşuyla
yeniden doğmuş gibi hissettim kendimi
komşu evlerin
boş sokağın görünüşü bir garip
bir garip duygu çöktü içime
ben bahar mevsimini severim en çok
papatyalar, orkideler, zambaklar gibi
her renkte çiçek, her renkte deniz, her renkte…
özlemini düşürüyorsun gönlüme
adanmış bir zaman gibi rüyalarıma giriyorsun
umut patikalarımız
bir rüya görelim
önce yumalım gözlerimizi
uyuyalım, uyuyalım…
Urumçi’nin sabahına sis değil,
çelikten bir soğuk, demirden bir endişe düşer;
Tanrı Dağları’nın eteklerinde,
bıçak sırtı bir uykudan uyanırız her gün.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!