İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Ne dost ne akraba ne kardeş nede anne baba vardır
hepsi bir oyundan ibarettir

Bütün akrabaları bütün dostlarınızı sizler yok olurken
sizlerden kaçarken göreceksiniz

Ömür boyu bir zindanda kalmak yaşamak değildir
sana verilen cezanın ızdırabın ne zaman sona
ereceğini her gün her an beklemektir gününde
belli değildir

Ömür boyu bir zindanın içinde
Hep işkence gördüm yaşam görmedim
İşkence biter de yaşarım sandım
İşkenceci devam dedi ne deyim

Ömürleri yargılamakla geçen insanlar ölü insanlardır
Diri olduklarını sanırlar aslında onlar yaşayan ölülerdir

Dünyayı terk edene öldü derler aslında yaşayan bir
ölünün sana zarar vermesinden kurtulmuşsundur
sen farkında bile değilsindir

Dünya sanki omuzlarımın üzerinde taşımaktan yoruldum
kime neyi nasıl anlatabilirim ki

Hayat bazıları için sürekli dünyayı omuzlarında taşımaktır
ne gören nede bilen olacaktır

Dost bana sabıra da sabretmem gerektiğini söyledi
dayan dedi ben kimim ki O ne dilerse o olacaktır

Bir başıma çırpınıp duruyorum halim sadece Ona
ayan ve beyandır

Attın beni bu zindana
Ne akrabam ne dostum var
Yıllarca zindanda tuttun
Ne tanıdık ne dostum var

Görünüşte herkes dosttu

Tarihi geçmiş kokuşmuş her bir şeyden ilgimi kestim
İlgimi çeken bir yol bulmalıyım

Her bir kokuşmuşluktan benim ilgimi kesenin bir bildiği
vardır tek ona güvenir ona dayanırım

İnsanlar Onu tanımadıkça insan görünümünde birer
mahlukattırlar

İnsanlar Onu tanıdıklarında Ona ettikleri hizmet ölçüsü
dahilinde Ona doğru yükselecekler ve yol kat etmiş
olacaklardır

Hakka yakın olmak dilerseniz dünyadan uzak olun

Bilmiş olasınız ki dünyaya yaklaştıkça ondan uzaklaşmış
olacaksınız

Ondan uzaklaştığınız halde ona yakın olduğunuzu