İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnsanların hal ve davranışlarına bakarsın ölü
oldukların görürsün

uyarmaya çalıştığında senin deli olduğunu
söylerler ölüler dirilere hep deli demiştirler

Sözümü söyler giderim
Kimse fark edemez beni
Ne el ile tutulurum
Nede gözler görür beni
***
Kimseler beni anlamaz

Eğer ölülerin içinde diri isen ölülere diri olduğunu
sezdirme sende onlar gibi ölü gözük fakat diri kal

Ömrüm bir şeyler yapıp bir şeylerin değişeceğini
beklemekle geçti ne bir şeyler yapmanın nede
beklememin bir işe yaramadığını gördüm herkes
halinden gayet memrundu ölülere diyecek sözüm
kalmadı

Ölüler arasında kalsan da ölüler gibi yaşar görün
fakat dirilerle görüş

Ölülerin dirilere Din iman edep haya öğrettiklerini
gördüm

Ölüler hep dünyadan söz ederler Ondan söz ettirmezler
hep sözünü keserler kendi heva ve hevesleri doğrultusunda söz etmeni dilerler sen onlara uymadığında
senden uzaklaşırlar

Ben dağlara dökse idim derdimi
Dağar imana gelir düm düz olurdu
Taşlara ben dökse idim derdimi
Parım parça olur felik olurdu

Yoksulluk yakana yapıştı ise
Ondan kolay kolay kurtulamazsın
Bağırıp çağırmak fayda etmez ki
Ondan kolay kolay kurtulamazsın
***

Doğduğumdan beri bırakmadın peşimi
Yeter beni bırak zalim yoksulluk
Bunca yıldır bana neler çektirdin
Artık beni terk et zalim yoksulluk

Bırak derim o bırakmaz peşimi

İkilik şeytandan Mervan’dan kaldı
Hakkı bilmeyende vardır ikilik
Hakkı arayıp da her yerde bulan
Bulan o canlarda yoktur ikilik

İkilik dediğin hakkı reddetmek