Dünyada insan denen yaratıklardan aşağılık
Bir mahlukat görmedim bir birlerini dünya
malı mülkü için acımadan öldürmektedirler
sözde insan özde hangi mahlukat bir bilen
bilir birde onu dünya sahnesine gönderen
o hayvanları seçemedikçe onların her türlü
Hayat beni yordu sanki bitmişim
Bunca insan arasında yitmişim
Bilmem ki feleğe ben ne etmişim
Ne öldürdü ne güldürdü zordayım
Yaşamak bu ise hale burdayım
Söyleyecek söz kalmadı
Halim perişan perişan
Bir umudum sende kaldı
Halim perişan perişan
Yaşam tat vermiyor artık
Ne kendim olabildim nede sen oldum
İki arada bir derede yaşadım
Ne seni anlatabildim nede kendimi
İki arada bir derede yaşadım
Seni anlattıkça benden kaçtılar
Ölü gibi halkın sesi çıkmıyor
Kim öldürdü halkı hiç diri yok mu
Diri kalan varsa halkı uyarsın
Uyuyana kimse hakkın vermiyor
***
Halk kendi kendine uyanmadıkça
Kula kul olmak istemiyorsan kuldan bir şey umma
Yük olursan yük olduklarının yükünü mislisiyle ödersin
Kendi yükünü kendin çek horozları öttürmek istemiyorsan
Sevgi ve saygı adalet üzere inşa edilmeyen
her hangi bir yapı zamanla yıkılmaya mahkumdur
Koşulsuz Hakikat adına mücadele edenler kimseden
bir şey ummazlar onlar bilirler ki onlara verende odur
dilediği anda bana da vermeye kadirdir eğer vermemişse
Bir selam göndersen esen yellerden
Kokunu alırım açan güllerden
Ben seni sorarım geçen yıllardan
Oda bu yollardan geçti dediler
Hayalimde yaşar benle gezersin
Yapacak bir şeyin kalmadığında direncin bittiğinde
güçsüz ve zavallı olduğunu anladığında ölüme razı
olacaksın fakat öyle bir sansın da olmayacak işte
o zaman sen cehennemdesin kurtaracak olanda
sadece odur kulların çaresiz olduğunu bileceksin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!