İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Gözler önünde eriyor
Elden bir şey gelmiyor ki
İnsan kahrolup gidiyor
Elden bir şey gelmiyor ki

Dünyayı görünce ben bir hoş oldum
İçmeden sarhoştum sarhoşa döndüm
Ben bir başımaydım aklım almadı
Ele geniş dünya dar oldu gitti

Her bir yerde hilebazlık dönerken

Eski hatıralar canlanır durur
Benim yüreğimi söküp de gider
Ayakta durmaya takatim kalmaz
Ele geniş dünya dar oldu gitti

Yüreğimden hep ah gelir çekerim

Ele geniş olan dünya bana çok dar beni sıkmakta
her gün bunalmaktan bıktım öldürmeyen Allah
öldürmüyor O dilediğini öldürdüğünü dilediğini de
süründürdüğünü gördüm keşke insanlar da bunu
fark edebilseydiler

Kalmadı dünyada huzur ve neşem
Gülmek istesem de elimde değil
Eller güler oynar baka kalırım
Gülmek istesem de elimde değil

Düşünür tartarım hesaba gelmez

Ele bahar gelmiş bana kış düştü
Elin baharından yazdan bana ne
Herkes güler oynar bana gam düştü
Elin baharından yazdan bana ne

İnsanların gerçekten bir gücü olsaydı
ölüm diye bir hal olmazdı

İnsanların güçsüz olduğunu hastalık ve
ölüm de gör ve anla

Dünyanın yükünü taşıyan bilir
Ne görünür ne bilinir gören yok
Zora düşüp başın kaşıyan bilir
Ne görünür ne bilinir bilen yok

Seni yiyip bitirenlerin sana akıl verdiğini görürsün
elini taşın altına koyan bulunmaz

Sen yıllardır elini taşın altına koymakla kendini
bitirdiğini anlarsın diyecek söz dahi bulamazsın

Elini taşın altına koyanlar ezilecektir

Elini taşın altına koymayanlara ezilmekten
bahsetme

Elini taşın altına koyanlar ezilirken diğerleri