İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Dünya denen bu işkence haneye gelip gitmek
elimde olsaydı gelip gözlemleyip bir an önce
çekip giderdim

Dünya denen bu işkence hanede işkenceciler
yaşarlar işkence edilenler ise onları yaşatırlar

Yıktı harap etti köşküm
Nedir derdi anlamadım
Ne emanetini alır
Ne yaşatır ne öldürür

Çoktur oyunları bitmez

Bundan sonra hayat bana anlamsız
Yaşasam ne yazar ölsem ne yazar
Bütün insanlığa baktım umarsız
Yaşasam ne yazar ölsem ne yazar

Ömür boyu döğüm döğüm döğündüm

Ne yazı nede şiir yazmıyorum hayatın bana
içirdiği zehirleri kusmaya çalışıyorum bu sayede
biraz olsun rahatlıyorum hepsi bu keşke kusturmadan
öldürse fakat istediğinde öyle bir şeyde olmuyor

Ne yazmakla ne çizmekle hiç bir şey değişmeyecektir
Uyuyanlar uyanmadıkça gereğini yapmadıkça

Sen hazır değilsen Hızır ı görsen bile göremezsin

Hızır ne demektir bir kurtarıcı mı yoksa ayağa kalkış
için bir ince dokunuş mu

Sana ince bir dokunuş ta bulunan olursa iyi düşün

Bu hale düşmeyi ben mi istedim derdimin üstüne
dert katıp durma

Eğer bana bir iyilik yaparsan sorgulayıp durma
ya destek ol ya da uzak ol

Heva ve heveslerini put edinirsin onların isteklerine
boyun eğersin Hakka inandığını söylersin bil ki sen neyin
peşinde isen onun kulu ve kölesisin sözde inanmakla
asla yol alamazsın neyi arıyorsan bil ki senin taptığın da
odur

Çok konuştum amma çare olmadı
Konuşma sen artık yeter dediler
Boş konuşup kafamızı ağrıtma
Delimsin cinlimi sin dediler
***
Bir kendime baktım birde onlara

Ölümden beter olanı dayanılmaz açılar içinde yıllarca
kıvranıp kıvranıp ölememektir

Ölümü dayanılmaz açılar içine düştüğünüzde aramış
olacaksınız fakat ölmeyeceksiniz