İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Vicdanı ölüdür kalp gözü kördür
Kendini meth eyler köre bak köre
Ne yaptığın bilmez hatasın görmez
Kendini meth eyler köre bak köre

İnanırım derde dürüstlük bilmez

Yaptığın her bir eylem Hak için ola kul için
değil

Korkacaksan Allah-tan kork kuldan değil

Haktan korkmak imanın korkmamaksa

Korkacaksanız eğer Tanrıdan korkun ölümden değil

Sen kendinden eminsen korkma emin olanlara
korku yoktur

Korkacaksan eğer kendi yaşamını gözden geçir
korkacak bir şey varsa kork ve gerekeni yap
korku seni terk edecektir

Korkuyorum ölümden değil yaşamaktan yarın
neler olacak bilemiyorum tekrar tekrar yerin
dibini batıp çıkmaktan bıktım usandım fakat
çaresizlik her an ölmekmiş bunu öğrendim
bu sebeple ölüm yok olmaksa ne ala öl kurtul
ne dert ne keder ne işkence

Şu dünyanın çilesinden
Ben bıkmışım hilesinden
Ne yaşatır ne güldürür
Süründürür senelerce

Bu dünyaya aklım ermez

Körler dünyasında bende kör oldum
Olmasam ne yazar olsam ne yazar
Gizliden gizliye döner dolaplar
Fark etsem ne olur etmesem nolur

Ayrıştırıp taraflara bölerler

Hayatın hayat olmadığını gördüm güç sahibi nelere
kadir olduğunu bire bir göstermektedir görebilenler
için körlere diyecek sözüm yok

Körlere görmekten bahsetme körler senide kendi
dünyasına çekmek isterler onlar orada mutludurlar
bunu anladığında körlerden uzak dur onların dünyasına
girmek istemiyorsan eğer

Körlerin kör olduğunu görmek için senin kör olmaman

İyi niyetli isen seni ezerler
Kendin bilmeyenlerden koru kendini
Fazla iyi niyet hep seni yıpratır
Vurdum duymazlarla sen baş edemezsin

İyi kötü onlar için bek fark etmez