İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Çileyle yoğruldum durdum
Ocak yandı pişemedim
Harlı ateş yaktı beni
Hafifletip pişemedim
Denge kurup pişemedim

Dengesizler dengeni bozduğunda onlardan uzaklaş
Uzaklaşmadığın taktirde dengen daha da bozulacaktır

Ben kaybettim dostum arar gezerim
Benim dostumun bir dengi bulunmaz
Ne ağaya benzer nede bir beye
Benim dostumun bir dengi bulunmaz
***
Kendini gizleyip bana görünmez

İnşallah sabredenlerden olurum halimi bilen sensin

İnsanların benden uzaklaşmasının senden uzaklaşmak
olduğunun farkındayım

İnsanlar bana acımaktadırlar bense onlara acımaktayım

Hakkın bir olduğuna iman ettim dersin elinden gelen
her haltı yersin sen bildiğin yolda devam et bende
etmekteyim

Kimse kimseyi sevmek zorunda değildir gerçekten
insan haklarına saygı duyanlar seni bilmeyerek de

Bakma bana dalgın dalgın
Bu yüreğim sana vurgun
Senin de hallerin yorgun
Benim gibi yorgun musun
Yoksa bana dargın mısın

Bir saniye bile yaşamak istemezken nasıl yaşıyorum
ben kendim anlamazken kimseye ne anlatabilirim ki

Arkadaşım çok anlamaya çalışan yok

Arkadaşlarımı ben idare ettiğim sürece
arkadaştırlar

Arkadaşlarımdan anlayış beklemem

Onu ondan işaretlerinden neler yapmak istediğini
anlamaya çalışıyorum

Hissettiklerimi de anlatmaya çalışıyorum hepsi bu

Bir çokları bildiğini sanırken ben bir şey bilmediğimi

Hayatta ne gördün dediğinizde içte ve dışta işkenceden
başka bir şey görmedim derim

Ölümü aramam işkencen kurtulmam içindir tek derdim
uyumak hiç bir şeyden habersiz görmemek duymamak
üzere ne dünya umurumda nede cennet nede cehennem