İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Zamanında müdahale edilmeyen hastalara ne doktor
nede bir ilaç fayda etmeyecektir

İnsanlar insanları hasta ederler birde hesap sorarlar

İnsanlar hasta ettiğinde kaçar kurtulursun bir köşeye

İnsanların sözde tanrıya taptıklarını sen cehennemi
yaşarken onların cennette yaşadıklarını gördüğünde
ispatlamış olursun

Sen bu cehenneme kendini bulmak için geldin
kendini buldun ise bu cehennemde kalmak senin

İnsanların sözlerine değil eylemlerine bakarım
inanıp inanmadıklarını eylemlerinde gözlemlerim

Seni ezenin senin hakkını gasp edenin sözünde
durmayanın yalan söyleyenin inandığına inanma

Hikmetini bekliyorum günleri aylara ayları yıllara
ekliyorum

İnsanların uyanmasını diliyorum fakat çok azı
hariç uyanacaklarını sanmıyorum

İnsanların yaşayan birer ölü olduğunu gözlemledim
yıllarca bunun farkındaydım fakat acele etmedim
yanılmış olabilirim dedim fakat yanılmadığımı
gördüm işte o zaman ben yaşarken öldüm onlarsa

halen bilinçsizce bilgili yaşadıklarını sanıyordular

Hayvanların baş tacı insanlarınsa yok edildiklerini
gördüm


İnsanlar acılar içinde kıvranırken hayvanların şımardığını
kendilerini insan sandıklarını gördüm

İnsanlar isteyerek acı çekmezler acı onları bulur

Derin düşünceli insanlar istemeyerek acı çekerler

Derin düşünceli insanlar dünyanın gidişatını görürler
bir zaman düzeleceğini sanırlar düzeltmek için çaba

İnsanlar kendi hava ve hevesleri peşindedir bırak
bildiği gibi yaşasınlar

sende bildiğin gibi yaşa eğer seni zorlarlarsa onlarla mücadele et

Görmez misin bu dünyayı Allah’ım
İnsanlar birbirini yiyip yutuyor
Ne adalet belli ne de yol belli
İnsanlar kurt olmuş dönüp duruyor

Bir velini gönder bu dünyayı kurtar

İnsanlar ölü diri görmedim

İnsanlar kör ve sağır