İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Felekle ben çoktan açtım arayı
Bilmem ki benimle davası nedir
Güldürmedi bu cihanda yüzümü
Bilmem ki benimle davası nedir
***
Her köşe başında yolumu kesti

Deccalların saltanatı bitecek
Nice firovunların sonunu bellidir
Allah zaman tanır asla af etmez
Ya imana gelir ya yok olurlar

Kainatı nasıl sarsarsan beni de yıllardır sarsıp durursun

Sonunda yerle bir ettin dediğin oldu mu şimdi ne olacak

Bu binayı yıkan sensin sebepler sadece bahanedir artık
kimseye kızamıyorum sen her şeyi görüp bilip yönetensin

Benim kavgam ekmeğime aşıma alın terime göz diken soytarılarladır

bu soytarıların nerden kimden oldukları önemli değildir sadece göz diken soytarılar dedim ya

Dedim ya kaybolmak istiyorum nasıl kaybolmak
sonsuz kaybolmak

sonsuz kaybolmak ölüm dersin evet işte ondan
istiyorum canım hep onu çekiyor hep onu arıyorum

Bilgi senin en değerli hazinendir değerini bilmeyenlere
hazine açılmaz

Genellikle ucuz veya bedava satılan malın değerli
olmaz sen bilge isen seni sadece bilgeler bilecektir

Değer kendini pahalıya satma sanatıdır değerini
değersizleştirenlere kimse değer vermez

Değerinin olmadığı yerde gözükme senide
kendileri gibi aptal sanacaklardır

Sana değer verenlere gerekirse canını ver gerekmeyenlerden uzak dur başına bela
olmamaları için böylelikle kendini korumuş
olursun

Değerli olan candır cana değer vermeyenler sadece
görüntü olarak insandır

Sen bir cansın karsında ki de bir can ikisi birleştiğin de
bir can olursun ayrıştırdığında ise ikilik olur yani
sözde inanmış olursun bire asla ulaşamazsın

İnsanların yöresel ve töresel kalıplara inandığını
gördüm değerli olan kalıplardı

Kalıplar eğer insanı küçümsüyor yok sayıyorsa o
kalıpların hükmü yoktur