Ay ışığına verdim tüm sevgimi
Sen sevmeyince beni
Gözlerimle aradım her gece
Bana bakan gözlerini
Beyaz ellerin; bir bulut gibi uzağımda
Kırmızı dudakların; bir kadeh şarap tadında
Yankılanır sesin; çekilmemiş fotoğrafımızda
Adınsa halen dilimde eski bir yara
Konuşamam, susarım, dökülürsün yanağıma...
Vapurda bir çay kaşığı sesi
Hatırlattı kahkaha ile geçen günlerimizi...
Anlatırdık denize bitmez denen sevgimizi
Eridi gitti bak... Bir küp şeker gibi...
Kentin ilk ışıklarında an beni
Başıboş köpeklerin yiyecek aradığı gibi
Ara, an beni
Eminönü Kadıköy vapuruna sor beni
Dinlediğim şarkılarda dinle beni, mırıldan ismimi
Yan yana yürüyen iki dostta gör bizi
Ertele gözyaşlarını güzel bir güne
Bugün düğümlendi boğazın kelimelerle
Kusamadın acı dolu öfkeyi o yüzlere
Haksız olabilmek isterdin ama haklısın
Haklısın üzülmekte ama bekle...
Yürüyorum bir başıma
Kayar aklım karanlığa
Geçen uçak mıydı, drone muydu?
Gözlerimle fark edemiyorum...
Çınlıyorsun kulağımda
Kara gecemi aydınlatmaya yetmiyor sokak lambaları
Onunla tanıştığım bara giriyorum sabaha karşı
İçkiler masamda radyoda eski bir şarkı
Kırıyorlar kalbini
Gözlerine bile bakmadan
En umulmadık zamanda incitiyorlar seni
Çocukluktan kalan yarana
Tuz basıyorlar.
Acını görüyorlar
Gitmek istiyorsun, upuzak yerlere
Bir sıkıntın var, adı sanı bilinmez, elle tutulmaz
Gitmek istiyorsun, sakin huzur dolu yerlere
Bir avuç neşe, biraz keder ve gözyaşı ile
Hep kırmızıyı merak ettin
Oysa hep griydi rengin
Okyanusundaki gemilerin
Gökyüzündeki kuşların
Gülüşün bile gri
Çiçek açsan gri kokarsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!