Gitmek Şiiri - İlker Güneş Doğan

Kırıyorlar kalbini
Gözlerine bile bakmadan
En umulmadık zamanda incitiyorlar seni
Çocukluktan kalan yarana
Tuz basıyorlar.
Acını görüyorlar
Hiç sesin çıkmasa da
Zevkten dört köşe olup
Çığlıklarını duyuyorlar...
Sözlerine bile bakmadan
Bir ağaç gibi oyuyorlar
Kürdana çeviriyorlar seni
Dişlerin arasından küfürler çıkıyor
Kulak zarın aşınıyor
Beynin zorbalıklarla zonkluyor
Bir kuş konuyor düşüncene
Şimşek hızıyla ayaklanıyorsun
Her şeyini topluyorsun
Özgürlüğe bir adım kala...
Sana hayran hayran bakıyorlar
Ve sen o kapıdan gururunla çıkıyorsun.
Zarafet ve zafer de peşinden geliyor
İşte bunlar bazen gidene yakışıyor...