Hep kırmızıyı merak ettin
Oysa hep griydi rengin
Okyanusundaki gemilerin
Gökyüzündeki kuşların
Gülüşün bile gri
Çiçek açsan gri kokarsın
Kırık bir kaldırım taşısın sen
Her bir parçan ayrı ayrı gri
Kimseyle dost olamayacak kadar kırgınsın
Anlatacakların gri, sustukların gri
Zili çalınmayan evinin duvarları da gri
Alıp başını gittiğin yollar da gri
Grilik süzülüyor teninden
Kimse dokunamıyor sana
Çok mat ve isteksizsin
Sen aslında büyüsü kaçmış bir sihirsin
Endişe ve hüzünle boyalısın
Sen siyahla beyaz arasında
Yalnız kalan bir renksin.
Kayıt Tarihi : 13.09.2026 15:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!