29.10.1976 Kastamonu/Taşköprü
Sen benim susmalarımsın, Söyleyemediklerimsin.
Çekip gitmeyi ne kadar istesem de, Gidememelerimsin.
Boynumu büküp, camın kenarına oturup, Beklemelerimsin.
Yağmur yağdığında sokağa düşmelerimsin.
Kar yağdığında ilk adımı atmalarımsın.
Bir annenin yavrusunu ilk emzirmelerimsin.
Sen benim ilk ve son gülüşümsün.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta