Kardelenler çiçek açtı, vadinin bayırında
İlk cemre yüreğime düştü, bahar sabahı.
Sensizlik bulutları dağılır, köy çayırında
Bahar geldi sen gelmedin, içimde vahı.
Kuzular, oğlaklar, taylar koşar kırlarda
Çiğdemler, laleler boyamış harman yerini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta