Beyaz kağıtlara, kırmızı kalemlerle; sevgi yazarlardı daha ilkokulda sınıfta kalmış fiyakalı yazarlar.
İlkokul öyle sanıldığı gibi haybeden bir yer değildir aslında,
ilk aşklara ve askıda asılı duran hırkalara bakılırsa yaşamdan izler taşırlar.
Ve okul çıkışı cuma günlerinde saklıdır aslında marş sırasında sevdiği kızın yanına geçen, saçı yarı ıslak; kalbi tam kırık çocuklar
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta