İlim Şiiri - Melik Köroğlu

İlim

İlim bir kandildir gönülde yanan,
Cehl ise karanlık, yolunu yoran.
Hakikat sırrına gönlünü salan,
Bilmez ki cahilin gözü kör olur.

Nice kitap okur, kendini bilmez,
Kibir ile yürür, hak sözü almaz.
Gönül aynasında bir ışık bulmaz,
Bilmez ki cahilin gözü kör olur.

İlim ehli susar, hikmetle söyler,
Cahil her mecliste kendini över.
Biri Hakk'a gider, biri boş gezer,
Bilmez ki cahilin gözü kör olur.

İlim gönüllere muhabbet eker,
Cehalet insanı gurura çeker.
Biri hak yolunda dikenler söker,
Bilmez ki cahilin gözü kör olur.

İlim bir deryadır, dalana sırdır,
Cehalet sahibin gönlüne dardır.
Kendini bilmeyen ne büyük zardır,
Bilmez ki cahilin gözü kör olur.

Ey gönül, ilimle eyle seferi,
Nefsine uyup da kaybetme yeri.
Ârif olan bilir kendi kederi,
Bilmez ki cahilin gözü kör olur.

Ey gönül, ilimle aydınlan her dem,
Kibirden arın da Hakk'a ver önem.
Cehl ile geçmesin ömrün, ey âdem,
Bilmez ki cahilin gözü kör olur.

Melik Köroğlu (Salihi) Şair ve yazar