İftira Şiiri - Melik Köroğlu

İftira
Yalan sözler yakar dürüst bağrımı,
Karanlığa gömer aydın çağrımı.
Kötü niyet artırırken ağrımı,
Sessiz gözyaşları kalbe akıyor.

İftira bir zehir, yıkar ocağı,
Lekeler her zaman temiz kucağı.
Dostluğa tuzaktır sözün bucağı,
Hasret ateşiyle canı yakıyor.

Dedikodu gezdi kuytu köşede,
Fitne ateşi var artık şişede.
Umutlar tükendi, neşe neşede,
İnsanlık bu yüzden yere bakıyor.

Gıybetin gölgesi düşer sözeme,
İffetle bakmayan sığmaz gözöme.
Leke sürmek ister benim özöme,
Şeytanın fitnesi nifak ekıyor.

Söz ile vururlar arkadan biri,
Çürütür insanı, öldürür diri.
Kirletir ruhları gıybetin kiri,
Tüm samimiyetler külle kalıyor.

Doğruluk yolundan sapmasın akıl,
Yalana uyup da olma bir çakıl.
Gerçekler gün gelir, sen Hak'ka takıl,
Adalet sonunda galip çıkıyor.

Güneş doğar elbet, erir bu buzlar,
Hakikat önünde eğilir yazlar.
Dürüst yüreklerde dinince sızlar,
Bâtılın karanlığı çöküp yıkıyor.
-Melik Köroğlu (Salihi) Şair ve yazar